نبى صادقى  اگر قبول داریم ملت ما و اسلام در معرض شدید تهاجم فرهنگى غرب‏قرار دارد; مى‏دانیم غرب و استكبار جهانى در این تهاجم از همه‏امكانات موثر برخور دار است. چنانچه پذیرفته‏ایم غلبه این فرهنگ مهاجم غربى همه چیز حتى‏هویت و شخصیت و كیان ما را مى‏بلعد و از بین مى‏برد.  اگر باورمان شده انقلاب اسلامى ما هدفش احیاى فرهنگ قرآنى وارزشهاى متعالى اسلامى بوده; ارزشهایى كه در زمان طاغوت، دراثر همین تهاجم فرهنگى، در شرف از دست رفتن بود و بهاى سنگینى‏براى رهاى از آن موقعیت پرداختیم. اگر اعتقاد داریم فرهنگ دیروزمان مملو از تباهى و بى ایمانى‏بود و چنانچه انقلاب اسلامى نبود فرصت زیستن در تابش آفتاب اسلام‏و فرهنگ قرآن نمى‏یافتیم.  اگر مسئوولیت اسلامى ما حكم مى‏كند كه از امروزمان، براى گرفتارنشدن در دام تكرار فجایع گذشته، تا سرحدجان حراست و پاسدارى‏كنیم.

و بالاخره اگر اعتقاد داریم سخنان مقام معظم رهبرى مدظله‏العالى كه این تهاجم فرهنگى را یك شبیخون فرهنگى نامید،حقیقتى غیر قابل تردید است; در این صورت واجب است كه مقابله‏نیز جدى و حساب شده و مستمر و فراگیر باشد تا بتوانیم فرهنگ‏قرآن و اسلام را از خطر این تهاجم حفظ كنیم.در جواب این پرسش ناچار باید مقدمه‏اى را ذكر كرد. جوامع‏انسانى همیشه در معرض تهاجمات گوناگونى قرار دارند; تهاجم‏نظامى، تهاجم میكروبها و ویروسسها و... و تهاجم فرهنگى.

اصل و وجود این تهاجمات از سنتهاى ثابت آفرینش است و بشر رااز آنها گریزى نیست. نمى‏توان پرسید: چه كنیم تا تهاجم نظامى‏نباشد; اما مى‏توان پرسید: چه كنیم تا از خطر تهاجمات نظامى‏دیگران در امان باشیم و از پا در نیاییم. نمى‏توان پرسید: چه كنیم تا زلزله و سیل و میكرب و ویروس نباشدو به سراغ مانیاید; اما مى‏توان پرسید; چه كنیم تا از خطر سیل‏و زلزله و میكرب و ویروس محفوظ بمانیم؟ جواب این است كه باید قدرت دفاعى و مقابله متناسب با هریك ازحوادث و آفات را داشته باشیم تا این حوادث هولناك به ما زیان‏نرسانند; به عبارت بهتر، تهاجمهاى ناگوار نمى‏شود نباشند; امامى‏شود ممكن است كه در عین بودن زیان نرساند. در ژاپن زلزله‏همجوم مى‏آورد و در استانهاى گیلان و زنجان نیز همین زلزله هجوم‏مى‏آورد. در ژاپن چون قدرت دفاعى در مقابل زلزله قوى است،منشا خسارت فاحش نمى‏شود; اما در ایران ویران مى‏كند. همه ما همیشه در معرض هجوم میكربها و ویروسها هستیم. آنهاوجود دارند و هجوم مى‏آورند و نمى‏شود كه نباشند و هجوم‏نیاورند; اما مى‏توان با بالابردن قدرت دفاعى بدن و رعایت‏بهداشت وطب پیشگیرى، خسارت آنها را به كمترین حد و نزدیك صفررساند. بنابراین، تهاجمات ناگوار و زیانبار بناید موجب نگرانى‏و دلهره شود. آنچه كه اضطراب آور و نگران كننده است، این است‏كه انسان در مقابل این تهاجمات از قدرت دفاعى كافى برخور دارنباشد.تهاجم فرهنگى هم یكى از این تهاجمات است و از این قانون‏مستثنا نیست. در این دنیاى بى‏بهره از مكرمت اخلاقى و فضایل‏انسانى و بهره‏مند از توان بالاى تكنولوژى، نمى‏توان توقع داشت‏كه تهاجم فرهنگى شوم نباشد یا از میان برود. اما مى‏توان پرسید: چه كنیم تا تهاجمات فرهنگى غرب نتواند برفرهنگ ما آسیبى وارد سازد؟ چه كنیم تا نقشه استعمارگران درتهاجم فرهنگى نقش برآب شود؟ در جواب این پرسش باید گفت: بایدقدرت دفاعى فرهنگى خود را آن قدر قوى كنیم كه فرهنگ مهاجم غرب‏نتواند در آن نفوذ كند.قرآن بیان شیوایى دارد: «علیكم انفسكم لا یضركم من ضل اذااهتدیتم.» ⁽¹⁾  مراقب خود باشید. هنگامى كه شما هدایت‏یافتید،(یعنى فرهنگ دینى در شما قوى گردید) گمراهى كسانى كه گمراه‏شده‏اند (فرهنگ گمراه و گمراه كننده غرب) به شما ضررى‏نمى‏رساند.

براى كسب چنین قدرت دفاعى فرهنگى، از سه راه بایدوارد شد:  راه اول:اعتقادات توحیدى و جهان بینى قرآنى از مبدا تا معاد و اخلاق‏اسلامى را در جامعه تبلیغ كنیم و شكوك را برطرف سازیم تا جامعه‏اسلامى از لحاظ اعتقاد و عمل دینى قوى گردیده، فرهنگ اعتقادى وعملى اسلامى بار ور و در برابر تهاجم فرهنگ غرب تا حد زیادى‏نفوذناپذیر شودراه دوم: باید با همه عواملى كه اساس عقیده و اخلاق و تربیت اسلامى رامتزلزل مى‏سازد و نمى‏گذارند كه نهال تبلیغ و ارشاد فرهنگى به‏ثمر برسد و زمینه گرایش به فرهنگ غرب را ولو در دراز مدت‏مساعد و فراهم مى‏كنند، مقابله شود.  راه سوم :باید با عوامل مستقیم فساد و یاوران فرهنگ غرب، در صورتى كه‏استعداد پذیرش حقایق را نداشته باشند و نتوانند از ثمرات راه‏اول بهره‏گیرند و خود را اصلاح كنند، شدیدا بر خورد شود. 

 برنامه مبارزه بى تردید مبارزه با این پدیده شوم باید بر اساس برنامه‏ریزى‏هاى حساب شده انجام گیرد. در این برنامه ریزى باید مواردتوجه دقیق واقع شود.  حوزه و دانشگاه حوزه و دانشگاه مركز پرورش انسان‏هاى آگاه و تحصیل كرده‏اندو روحانى و دانشجو مى‏توانند در بالا بردن قدرت دفاعى فرهنگى‏جامعه براى مقابله با تهاجم فرهنگى غرب نقشى موثر را ایفاكنند. باید در این دو نهاد مقدس و فرهنگى علم زدگى و عشق به‏درك براى كسب شغل از بین برود و روح و انگیزه علم براى خدمت وكسب ایمان و تقواى بیشتر جایگزین گردد; یعنى هدف مدرك نباشد.اگر این تحول انجام نگیرد، عالم خود را مى‏خواهد نه جامعه ورشد فرهنگ سالم جامعه را. در این صورت نه تنها نمى‏تواند درتقویت قدرت دفاعى فرهنگ جامعه نقشى داشته باشد، بلكه خود درمعرض خطر متاثر شدن از فرهنگ غرب قرار خواهد گرفت. وحدت‏حوزه و دانشگاه همواره از سویى مورد عنایت و تاكید امام‏راحل(ره) و مقام معظم رهبرى مدظله العالى قرار گرفته‏است.بدین معناست كه هر دو گروه از علم، ایمان، آگاهى و تعهد اسلامى‏بر خور دار باشند. 

 حوزه خود را از علوم روز و زبان روز بى‏نیاز احساس نكند و به‏فرموده امام صادق(ع) عالم به زمان باشد تا از تهاجم هواجس‏مصون بماند و دیگران را هم برهاند. دانشگاه نیز تنها بر علوم‏پایه و تجربى تكیه نداشته باشد و فرهنگ و معارف دینى و قرآنى‏در دانشگاهها جایگاهى رفیع‏تر از علوم پایه و تجربى بیابد واخلاق و تربیت اسلامى بر محیط دانشگاه و زندگى استادان ودانشجویان حاكم شود تا كارآیى علوم پایه و تجربى جهتى سالم‏یابد و سنگرى پایدار در مقابل تهاجم فرهنگى غرب گردد. اگر دردانشگاههاى ما چنین روحیه فرهنگى حاكم نشود، تنها بر علمى وصنعتى در محدوده علوم تجربى بپردازیم و دانشجویان و استادان‏ما خود و برنامه‏هایشان را از اخلاق اسلامى و معارف قرآنى به‏صورت جدى بى‏نیاز احساس كنند، هرگز نخواهند توانست قدرت دفاعى‏فرهنگى جامعه را در مقابل یورش فرهنگ بالا ببرند و احیانا خودنیز مبلغ فرهنگ غرب مى‏شوند. بنابراین، باید براى تحقق این‏كارآیى الهى و مقدس به طور جدى سرمایه گذارى شود. روحانى بایدبتواند دین و فرهنگ دینى را با آگاهى به زمان و زبان تبلیغ‏كند; به تربیت الگویى و اسوه‏اى عنایت داشته باشد و از وجودخود و زندگى خود الگویى مقدس براى معرفى فرهنگ اسلام بسازد تادر كنار تبیین حقایق، تاثیر عملى نیز داشته باشد.

دانشگاه هم‏باید، با استفاده از قدرت و وجهه علمى و دانشگاهى، در پرتونیروى ایمان و باورهاى ماورایى سنگر تدریس دانش و معرف فرهنگ‏غنى اسلام و قرآن باشد و روحیه مقابله با فرهنگ غرب را درتحصیل كرده‏گان افزایش دهد. همان طورى كه اشاره شد، امروز تهاجم فرهنگى غرب از راه ارائه‏و طرح مكتبهاى فلسفى انحرافى، مانند پلورالسیم، سكولارسیم،اگزیستاسینالسیم، پوزیتولسیم و... به جنگ دین و حقایق ثابت‏معنوى آمده است.  كالبد شكافى این مكتبها و تجزیه و تحلیل شفاف و دور از تكلف وتصنع به گونه‏اى كه مردم (نه خواص) در جریان قرار گیرند، ضرورى‏است.

گویندگان و نویسندگان آگاه، مى‏توانند نقاب از چهره زشت این‏عجوزه‏هاى افسونگر بردارند و سیماى كریه آنها را بشناسانند وبنمایانند.  باید آگاه ساختن جوانان و تحصیل كردگان از این دامهاى سست‏بنیاد از اهم مسایل و برنامه‏هاى فرهنگى روز به شمار رود وتوسعه فرهنگى در كنار توسعه سیاسى و اقتصادى تحقق یابد، زیرااگر توسعه فرهنگى فعال و آگاهى‏بخش، براى مقابله با این مكاتب‏منحرف‏كننده، تكیه‏گاه توسعه سیاسى نباشد، تردیدى نیست كه‏حركتهاى سیاسى به سمتى كه دشمنان اسلام مى‏خواهند، منحرف مى‏شود. مى‏گویند فكر سالم یعنى تمام فكر كردن و تمام دیدن. در طرح‏برنامه‏هاى توسعه لازم است‏به زیر بنا بودن توسعه فرهنگ اسلامى‏عنایت‏شود; همه جوانب ملاحظه گردد و آزادیها در دایره خدامحورى محدود شوند. نه انسان مدارى. شعارهاى هیجانى غیر شفاف وبدون چهار چوب و قابل تفسیرهاى گوناگون، خطرناك است و راه رابراى تهاجم فرهنگى غرب هموار مى‏سازد.  البته با شعار و اهانت و تكفیر نمى‏شود به مقابله با نوشتارهاو گفتارهاى مسموم رفت و نظام فرهنگى جهان امروز این شیوه رانمى‏پذیرد. تجربه نیز ثابت كرده است كه استفاده از فشار براى‏مقابله با ارائه نظرها نتیجه معكوس مى‏دهد و نویسندگان وگویندگان ستمگر و بى تعهد را مظلوم و سر افراز و حمایت‏مى‏نمایاند. باید تا آنجا كه قانون اساسى اجازه مى‏دهد، ازانتشار نشریات و كتب گمراه كننده جلوگیرى شود و در كنار این‏اقدامات قانونى، روشنگرى و برداشتن نقاب از چهره زشت این‏فلسفه‏هاى انحرافى به وسیله محققان انجام گیرد; زیرا این‏اقدامات فرهنگى هم مقابله‏هاى قانونى را به شكلى شایسته توجیه‏و منطقى مى‏نماید و هم زمینه رشد این وسوسه‏ها را از فكر واندیشه جامعه به خصوص نسل جوان، از بین مى‏برد.

محققان حوزه و دانشگاه مى‏توانند پناهگاه دستورات در برابرتهاجمات فرهنگى باشند. اگر فرض را بر این بگذاریم كه با وجودفرهنگ غنى اسلام زمینه‏اى براى تاثیر این مكتبهاى ضاله نیست‏این تفكر و تلقى خوشبینانه ما را دچار خسارتهاى غیر قابل‏جبران مى‏كند. باید به واقعیتها توجه نمود. و بر این گمان‏باشیم كه جامعه به خصوص نسل جوان در مقابل این وسوسه‏ها و طرح‏فلسفه‏هاى انحرافى آسیب‏پذیر مى‏باشند و محققین حوزه و دانشگاه‏با حركت همسو و متناسب با این تهاجم فكرى و اعتقادى مقابله‏نمایند. حركتهاى فرهنگى نباید محدود به تبیین فرهنگ اسلامى‏بدون پرداختن به كالبد شكافى فرهنگها و مكاتیب انحرافى دنیاى‏امروز باشد با بهره‏گیرى از قرآن همه صاحب‏نظران وظیفه دارند كه‏تبیین (رشد و غى) كنند تنها تبیین رشد راه وصول به سعادت وكمال را براى جامعه هموار نمى‏كنید.  نكته دیگرى كه در این رابطه باید گفته شود این است كه سعى‏كنیم در مقابله‏هاى فرهنگى آگاهانه و محققانه عمل كنیم. به‏اصول و محتواى این فلسفه‏ها و مكتبهاى انحرافى احاطه كافى‏داشته باشیم و بدانیم چه مى‏گویند و چه مى‏خواهند تا در مقابله‏تاثیرات مثبت‏بگذاریم نه این كه هركسى یك مطالعه سطحى از فلان‏نظریه دارد خود را شایسته قلمفرسائى بداند و در این سالهاى‏اخیر شاهد تاثیر منفى بعضى از نوشته‏هاى بى مایه در مقابله بانظریه‏پردازان منحرف بودیم.