شمه ای از کتاب:
اصلا مي داند عيب كار از كجاست؟ از اين جا كه در مطبوعات ما نقد ادبي هنوز صورت جدي به خود نگرفته، نويسنده يا شاعر، اگر كاره اي نباشد، كارش با توطئه سكوت روبرو مي شود يا با غفلت؛ و اگر هم باشد(كه البته روي سر همه جا دارد) باز خودش بايد براي انتقاد، قلم به دست بگيرد. فلان صاحب مطبوعات، اگر بخواهد گلي بر سر شما بزند، خودش كه وقت اين كارها را ندارد و در ميان نويسندگان، دم و دستگاهش هم كسي را نمي شناسد كه از الفباي انتقاد، سررشته اي داشته باشد. ناچار فلان شاعر يا نويسنده، از ترس اين بي خبري ها و ندانم كاري ها مجبور است نقاط حساس و گنگ كار خودش را يا در مقدمه كتابش روشن كند، تا ناقد فلان روزنامه و محله در نماند، يا براي كتاب خودش با امضاي مستعار و به اسم نقد ادبي تبليغات لوس مطبوعاتي بكند...